درسته که بعدداز کلی انتظار یه تعطیلی داریم اما همونم سازمانی که کار میکنم شعبه مارو کرده کشیک

نه غر میزنم و نه فحش به همه عالم میدم

فقط سعی میکنم شرایط رو قبول کنم تا انرژیم از کف نره

راستش این تمرین جدید زندگیمه

دیشب که فرهاد رو بردم دکتر متقی

اینکه یه روزایی اندازه تمام فحشایی که تو زنزندگیم دادم به مادرشوهرم میدم غیر عادی هست

اما برای خودم عجیبه

چرا یه روزایی انقدر ازش متنفر میشم؟

چرا از کاراش و حرفاش و رفتاراش با مادرشوهرش انقدر لجم میگیره؟

اصلا به من چه؟

پر از بغضم

عصبانیم

ناراحتم

دلم برای خودم میسوزه

دلم یه کار جدید میخواد

دلم میخواد برای خودم زحمت بکشم

اما جراتشو ندارم

یه ادم ترسوی بزدل بدبختم حقم همینه که بهم زور بگن

باید یه کاری برای خودم بکنم